تبلیغات
یادداشت های یك معلم اهری - تسلیت

تسلیت

نویسنده : سعداله آریافر شنبه 24 فروردین 1392 10:57 ب.ظ  •    ارسال شده در: عبارتهای كوتاه معلم اهری

دیگرآن خنده ی زیبا به لب مولا نیست

همه هستند ولی هیچ کسی زهرا نیست

قطره ی اشک علی تا به ته چاه رسید

چاه فهمید کسی همچوعلی تنها نیست

 

سالروز شهادت ام ابیها،حضرت فاطمه زهرا(س) 

تسلیت باد.


ابریست کوچه کوچه، دل من - خدا کند

نم نم، غزل ببارد و توفان به پا کند


حسّی غریب در قلَمَم بغض کرده است

چیزی نمانده پشت غزل را دوتا کند

مضمون داغ و واژه و مقتل بیاورید

شاید که بغض شعر مرا گریه وا کند

با واژه های از رمق افتاده آمدم

می خواست این غزل به شما اقتدا کند

حالا اجازه هست شما را از این به بعد

این شعر سینه سوخته، مادر صدا کند؟

مادر! دوباره کودک بی تاب قصه ات ...

تا اینکه لای لای تو با او چها کند

یادش بخیر مادرم از کودکی مرا

می برد تکیه تکیه که نذر شما کند

یادم نمی رود که مرا فاطمیه ها

می برد با حسین شما آشنا کند

در کوچه های سینه زنی نوحه خوان شدم

تا داغ سینه ی تو مرا مبتلا کند

مادر! دوباره زخم شما را سروده ام

باید غزل دوباره به عهدش وفا کند:

یک شهر، خشم و کینه، در آن کوچه – مانده بود

دست تو را چگونه ز مولا جدا کند

باور نمی کنم که رمق داشت دست تو

مجبور شد که دست علی را رها کند...

تو روی خاک بودی و درگیر خار بود

چشمی که خاک را به نظر کیمیا کند

نفرین نکن، اجازه بده اشک دیده ات

این خاک معصیت زده را کربلا کند

باید شبانه داغ علی را به خاک برد

نگذار روز، راز تو را برملا کند...

گفتند فاطمیه کدام است؟ کوچه چیست؟

افسانه باشد این همه؛ گفتم خدا کند

شعر از: حسن بیاتانی-ازوبلاگ:سطری به یادگار



آخرین ویرایش: یکشنبه 25 فروردین 1392 02:42 ب.ظ

یکشنبه 25 فروردین 1392 03:26 ب.ظ
سلام !
برخیز باز مادریت را شروع کن
فضه حریف گریه طفلان نمیشود
یکشنبه 25 فروردین 1392 11:25 ق.ظ
سلام

قطره ی اشک علی تا به ته چاه رسید

چاه فهمید کسی همچوعلی تنها نیست


احسنتم

ماجور باشید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.